» Home » Spirituele leraren » Is de kwaliteit van een spirituele leraar te voelen?

Is de kwaliteit van een spirituele leraar te voelen?

by Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl on November 17, 2010

Kort geleden kreeg ik een boek ter recensie dat ik na een paar minuten lezen  neer gelegd heb omdat het me onrustig maakte. Een paar dagen geleden hadden we een spirituele leraar in Loge Den Haag van de Theosofische Vereniging die de hele zaal tot rust bracht. Ik bedoel niet gewoon dat we luisterden, maar dat de hele atmosfeer anders was. We hadden na afloop niet eens genoeg vragen om de tijd na de pauze te vullen…

Kwa metafysica ben ik het niet helemaal met hem eens, de reden dat ik zijn naam hier niet noem (makkelijk op te zoeken overigens), maar het was duidelijk dat hij ons collectief in een meditatieve toestand bracht. Ik heb zelfs, toen ik thuis kwam, een tijdje gemediteerd. Deed me denken aan de meditatieve toestand waar ik regelmatig zonder moeite in kwam toen ik jonger was.

Die man had wat de Indiërs ‘darshan’ noemen. Alleen al het zien van een spirituele leraar wordt geacht een zegen te zijn. Hoe ‘hoger’ de leraar, hoe sterker het effect.

Recent vroeg iemand mijn mening over een paar theosofisch relevante leraren: Alice Bailey, Benjamin Creme … Ik antwoordde dat ze niet mijn ding waren. Dat Alice Bailey op mij over komt, op basis van haar autobiografie, als authentiek. Maar toch, haar boeken spreken me niet aan. Met Benjamin Creme is het erger: ik heb geen idee waar hij het over heeft. Wat is de boodschap? Wat probeert hij ons duidelijk te maken?

Het gevoel dat je bij leringen krijgt is vaak, lijkt mij, wat ons bij de ene of de andere leraar doet blijven. Hier komen persoonlijkheidsverschillen en voorkeuren bij kijken. Sommige auteurs en leraren passen bij je, anderen niet.

Maar toch. Een populaire spirituele leraar in Nederland (kunnen jullie raden wie ik bedoel?) heeft me recent voor een van zijn lezingen uitgenodigd. Ik neem aan dat hij, of zijn volgelingen, me wilden bekeren. Ik ging niet, want de vorige (eerste en laatste) keer dat ik naar een lezing van hem ging deed hij oefeningen met ons die op mij overkwamen als hypnose. Ik ben gevoelig voor dat soort dingen en kon na afloop nauwelijks lopen. Ik weet zeker dat precies dat effect, gelukkig ongetwijfeld lichter bij de meeste mensen, is precies wat hem zo populair maakt.

Er zijn hier twee losse dingen: het gevoel dat een echte spirituele leraar op roept, en het misleidende gevoel dat een niet zo goede leraar oproept. Maar toch, wat is er anders om een leraar op te beoordelen?

Previous post:

Next post: