» Home » Boeddhisme » Wat is het doel van het spirituele pad?

Wat is het doel van het spirituele pad?

by Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl on April 15, 2010

Ik kreeg deze week drie boeken op de post… Twee van Quest Publishing, de Theosofische uitgeverij van de Amerikaanse afdeling van de Theosofische Vereniging en een van de auteur zelf. Alle drie gingen over wat je het ‘spirituele pad’ zou kunnen noemen. Twee zijn persoonlijke verslagen van mensen die met ‘de Vierde Weg’ van Gurdjieff bezig zijn, de derde was minder persoonlijk: een commentaar op de Mahatma Brieven, een klassiek theosofisch boek.

Van te voren had ik verwacht ze alle drie te waarderen. Dat was niet het geval. Bij het lezen van Patty de Llosa’s boek ‘The Practice of Presence: Five Paths for Daily Life‘ vroeg ik me steeds af waar ze het voor deed. Binnen het genre is het een goed boek, misschien een beetje schoolmeesterig. Ze beschrijft haar persoonlijke ervaring met de Vierde Weg van Gurdjieff, waarin ze is opgegroeid, de Alexander Techniek, Jungiaanse psychologie, T’ai Chi en meditatie en gebed.

Uit haar beschrijving krijg je een indruk van de kracht van elk van deze benaderingen. Maar ja – waarom je er aan zou beginnen, waar je naartoe werkt, dat was met niet duidelijk. Ik bleef na lezing achter met het gevoeld dat voor Patty het spirituele pad er om ging te proberen perfect te zijn en te leren om gaan met fysieke en emotionele energieën. Niet dat daar iets mis mee is, maar waarom zou je er aan beginnen?

In de theosofie is motivatie altijd een belangrijk punt. Dat komt, zoals Joy Mills in haar boek ‘Reflections on an Ageless Wisdom‘ (dat deze zomer uit komt) aan geeft, omdat motivatie – het waarom doe je iets – een van de dingen is die mee gaat van dit leven naar een volgend leven. Kortom: reïncarnatie.

Ik probeer altijd te schrijven over wat ik weet, maar motivatie is moeilijk je vinger op leggen. Waarom doe je wat je doet? Wat is je doel? De basis van het spirituele pad is voor mij per definitie niet egoïstisch. Niet dat ik Patty ervan beschuldig egoïstisch te zijn trouwens. Ze is duidelijk een toegewijde moeder en ze heeft haar hele leven mensen les gegeven. Maar perfectie en liefde zijn heel verschillende dingen.

Dat brengt me bij het derde boek dat ik deze week las. In ‘The Masters Speak‘ integreert Sy Ginsburg theosofie en Gurdjieff met behulp van de leringen van Sri Madhava Ashish. Madhava Ashish’ centrale benadering is die van de Bodhisattva, het pad van liefde voor de hele mensheid.

In de theosofische benadering zijn er minstens twee paden naar Verlichting: een dat gericht is op verlichting voor jezelf, de ander gericht op verlichting voor alle bewuste (sentient) wezens. Het ene pad leidt tot eeuwige rust, het ander naar eeuwige zelfopoffering om zoveel mogelijk mensen en bewustzijns-kernen als mogelijk te kunnen helpen.

Dit is een klassiek Mahayana Boeddhistisch onderscheid. Het Mahayana Boeddhisme maakt onderscheid tussen het Bodhisattva pad en het Hinayana pad. Dit moet niet met Theravada verward worden overigens, want het gaat niet om de vraag bij welke spirituele traditie je hoort. Het gaat om je motivatie, met andere woorden: waar doe je het voor?

Die vraag kan ieder van ons zich alleen zelf stellen en voor zichzelf beantwoorden. Wat willen we er uit halen? Wat is ons doel? Gaat het ons om spirituele ontwikkeling, om beter in de maatschappij te functioneren, gelukkiger te worden, Verlichting te bereiken en de cyclus van wedergeboorte los te kunnen laten, of gaat het ons echt om het ontwikkelen van wijsheid en inzicht om bij te dragen aan het voorkomen dat de mensheid dieper in de problemen komt dan ze al is?

Die laatste optie is het Bodhisattva pad, het pad waar de Theosofische meesters de Theosofische Vereniging voor opgericht hebben, maar het is in sommige opzichte niet een heel vrolijk pad. De basis is dat je een van de stille weldoeners van de mensheid wordt, zonder hoop op rijkdom of glorie. De enige beloning is een heleboel werk, je eigen innerlijke demonen onder ogen zien en daarnaast de dieptes van menselijke wanhoop.

Nu is dat precies wat Patty deed – de eerste helft althans. Ze gebruikte de Jungiaanse psychologie om haar innerlijke demonen te onderkennen. Het gaat me niet om de technieken. Ik zal nooit ontkennen dat deze technieken erg waardevol kunnen zijn op het spirituele pad. Zoals gezegd: het gaat me om de motivatie… waarom?

Die belangrijke vraag kan iedereen alleen voor zichzelf beantwoorden – en niet hieronder in de reacties graag: Wat is je primaire motief? De vraag zal steeds terug komen in je spirituele groei.

Ik ben die vraag de laatste tijd veel tegen gekomen. Motivatie heeft lagen en aspecten – het is niet eendimensionaal. Bij het onder ogen zien van mijn motieven wordt het heel duidelijk dat motivatie invloed heeft op hoe we de wereld zien. Als je erkenning wil, wordt het niet krijgen van erkenning een probleem. Als je rijkdom wilt, is het moeilijk om met armoede om te gaan. Elke dagelijkse motivatie wordt een vraag aan het universum: sta me alsjeblieft toe om …

Het rustige van het ideaal van een zegen worden voor alle bewuste wezens is dat het de vraag aan het universum totaal transformeert. Het staat je toe te vragen: Wat heeft U nodig dat ik doe om de beste hulp voor de mensheid mogelijk te worden? En wat het universum ook antwoord is prima en het werk kan beginnen.

{ 54 comments }

Previous post:

Next post: