» Home » Theosofie » Spirituele evolutie, cycli, 2012 en wijsheid

Spirituele evolutie, cycli, 2012 en wijsheid

by Katinka Hesselink on November 26, 2009

Dit stukje is een verzameling gedachten waarvan ik hoop dat jullie er een aantal waarderen.

In de klassieke theosofie wordt uitgelegd dat een van de redenen om aan te nemen dat er Meesters van Wijsheid zijn, is eenvoudig omdat er ook ‘gewone’ wijze mensen zijn. Op de zelfde manier wordt geredeneerd dat omdat onze huidige maatschappij zo duidelijk op veel manieren verder is dan die van onze voorouders, ook onze toekomst beter moet zijn. Het is een variatie op het 19de eeuwse optimisme. Het was toen nog niet duidelijk welke mogelijke catastrofes door onze fijne technologie en wetenschap gecreëerd zouden worden.

Het was wel duidelijk aan hen die achter de Theosofische Vereniging stonden dat men slechts bezig was met kennis van het hoofd en dat dit niet het zelfde is als wijsheid van het hart. Dat wetenschap bezig was een materialistisch wereldbeeld te scheppen waarin de geest niet meer vanzelfsprekend was en egoïsme gestimuleerd werd.

Dit is nu een sociologisch feit: er zijn hele delen van de Nederlandse samenleving die voor niet meer leven dan plezier en amusement. Die stem is ook op dit blog in de reacties te horen geweest de laatste tijd. Over het geheel genomen gaat het om mensen die in hun omgeving nooit een alternatief tegen komen. Niet, zoals vroeger, een pastor of leraar die de ouders kent en de besten kan helpen zichzelf te overstijgen.

Ik weet niet zeker of ik de sociologische onderzoeken goed genoeg samen vat. Misschien trek ik te snel conclusies. Het is wel duidelijk dat er door de verzuiling in het verleden meer een band was tussen de ontwikkelde en arbeidersklassen. Ik zeg arbeidersklasse, maar een van de minder prettige feiten is dat er nu hele families zijn zonder band met de werkende wereld. Ik zeg niet dat uitkeringen afgeschaft of verminderd moeten worden, maar als hele gemeenschappen van een uitkering leven en kinderen hun ouders niet naar het werk zien gaan, heb je vervelende sociale processen.

In het Nederlandse nieuws is uitgebreid aandacht besteedt aan de Duitse wetenschapper die een alternatieve berekening van het eind van de Maya Kalender gemaakt heeft. Skepsis heeft hier in 2008 al een samenvatting van gemaakt. Nog los van de vraag of die ene wetenschapper nu gelijk heeft of niet, lijken er veel onzekerheden in de berekeningen van 2012 te zitten. Voor mij persoonlijk is het belangrijkste punt dat de wereld natuurlijk niet ten einde zal komen. We weten allemaal dat als de ene kalender op houdt, de volgende begint. Het einde van zo’n grote kalender is misschien een goede aanleiding voor een groot feest, maar dat is het dan ook wel.

Veel van de oude volken dachten in cycli. Een van de manieren om dit uit te leggen is te beginnen met de eenvoudige cyclus van dag en nacht. Tijdens de slaap is er nog een kortere natuurlijke cyclus: we gaan van REM naar niet-REM slaap en terug. De cyclus van dag en nacht is onderdeel van de cyclus van het jaar. We gaan nu toe naar het einde van 2009 met op het Noordelijk halfrond de langste nacht. De cyclus van het jaar bevat uiteraard de cyclus van de seizoenen. De cyclus van het jaar is korter dan die van het leven: geboorte, dood, hemel, weder geboorte (reïncarnatie). In menselijke termen hebben we ook de cyclus van de eeuw gecreëerd. Het begin van de 21ste eeuw veroorzaakte veel paniek, o.a. een die met de data in onze computers te maken had.

Blavatsky combineerde een cyclische visie met het idee van spirituele evolutie. Dat wil zeggen: er is een doel in al onze levens en we leren in elk leven bij. Ken Wilber denk ook dat mensen op verschillende niveaus van evolutie bestaan, hoewel hij open laat of reïncarnatie daar een rol bij speelt. Hoewel hun schema’s niet precies overeenkomen, spelen emotie, denken en intuïtie bij beiden een belangrijke rol.

Blavatsky beschrijft dat de mensheid als geheel nu in de ‘vierde ronde’ is. Aangezien kama de vierde van de theosofische principes is, is de vierde ronde het tijdperk waarin emotie centraal staat. Ik denk dat iedereen dat herkennen kan in het leven van mensen nu. Binnen die vierde ronde bevindt onze cultuur zich in het vijfde ‘wortelras’. Dat woord ‘ras’ is hier wat misleidend. Ze bedoelt eenvoudig dat de meeste mensen het denken (manas, het vijfde theosofische principe) aan het ontwikkelen zijn en dat het een belangrijke rol speelt. Dat kan je wel zeggen: zonder ‘denken’ zou de pc waarop ik nu aan het typen ben niet bestaan. Problemen met het klimaat zouden niet mede door mensen veroorzaakt zijn en oorlog zou op een hele andere manier uit gevochten worden. De meesters achter de Theosofische Vereniging hoopten die ontwikkeling van het denken een beetje bij te sturen in de richting van Buddhi: wijsheid, spirituele intuïtie en spirituele kennis.

Blavatsky’s hele verhaal over ronden en rassen omvatte Atlantis en Lemuria, onderwerpen die ik niet heb bestudeerd en waar ik niet veel van weet. Ik verwijs naar De Geheime Leer voor wie er meer van wil weten.

Er is een populair idee dat de ronde doet dat kinderen die tegenwoordig geboren worden vaak veel spiritueler zijn dan vroeger. Dat juist als ze autistisch zijn of ADHD hebben, ze op een dieper niveau bijzonder wijs zijn. Dat deze kinderen de voorbode zijn van een nieuw soort mensheid. Deze kinderen worden Indigo kinderen of ‘walk ins’ en ‘starseeds’ genoemd. Ik heb zo mijn twijfels: natuurlijk zijn kinderen soms wijs. Maar dat betekent niet dat ze niet in de eerste plaats kind zijn. Kinderen hebben, lijkt mij, gewoon structuur en duidelijkheid, wat persoonlijke aandacht, vrijheid passend bij hun leeftijd, juiste voeding, lichaamsbeweging en niet te veel tv nodig.

Terug naar mijn thema van spirituele evolutie: is het allemaal onzin? Wat denken jullie?

{ 44 comments }

Previous post:

Next post: