Over kracht en kwetsbaarheid

Jeah, ik heb een Nederlandse blogger gevonden die over spiritualiteit schrijft, en goed šŸ™‚

Peter schreef In je kracht staan:

Kwetsbaar durven zijn en kwetsbaarheid kunnen accepteren, is juist kracht.

Daar ben ik het dus helemaal mee eens. Ik schreef meer dan 10 (!) jaar geleden al in De weg van gevoeligheid dat:

Het pantser van de persoonlijkheid bestaat uit onze verdedigingmechanismen tegen die kwetsbaarheid. Wie de kwetsbaarheid doorleeft tot in de diepte waar onzelfzuchtige Liefde ontstaat, zal in dat process de persoonlijkheid steeds minder krachtig zien worden. Daarvoor in de plaats komt de leegte waarin de vrijheid is om vol Liefde te zijn voor het Geheel. Want er is het vermogen gevoelig te zijn voor de mensen om ons heen of we ze nu in het verleden aardig vonden of niet. dus is er een verwantschap met de hele mensheid. In het voelen van die verwantschap is kracht, want wie Liefde voelt, kan automatisch handelen, met problemen om gaan enzovoorts.

Mijn persoonlijke uitdaging daarin (en daar gaat dat artikel dan ook over) is niet zozeer de illusie van kracht opzoeken (misschien meer een mannelijke valkuil?), maar al te theoretisch worden. Zoveel denken dat het voelen vergeten wordt.