Maar ik weet nog niet zo, of ik mijzelf niet op zou offeren hoor. Ik heb nog nooit in zo’n situatie gezeten of voor die keus gestaan. Persoonlijk vind ik het leven op aarde niet zaligmakend, eerder een poel van lijden, als ik de boel helder observeer. Wat niet wil zeggen dat ik suicidaal ben of depressief. Zie gelukkig ook het mooie . Bovendien houdt het Leven (‘God’) voor mij niet op bij de dood, dus als het mijn tijd is, dan geef ik mij daar in vrede aan over. Voor mij dan (vermoedelijk) ook geen uitstellen (middels dure operaties, medische wonderen etc) van het sterven of krampachtig vasthouden aan mijn lichaam/het leven. Ik spreek vanuit nu: een gezond lichaam en geen reeële angst om het leven te verliezen.

Ik weet niet hoe ik er in sta , als ik daadwerkelijk in die situatie verkeer. Maar als het hoe dan ook, en op welke manier ook, mijn tijd is, is het mijn tijd. Ik zal dan geen ik meer zijn, maar lichaamloos opgaan in God.

Of ik iemand anders mijn leven zou geven? Kan niet, en dus Nee, ieder heeft zijn eigen leven en zijn eigen ding te doen en te leren.

Of ik een van mijn kinderen of een naaste, bijv. een nier af zou staan als zij hierdoor in leven (willen) blijven, met risico zelf te overlijden? Ja. Zonder twijfel.

lol, je afval. je schrijft het mooi. ik ben je dankbaar voor je helder verwoorden.

Alleen de mens noemt overleven goed en doodgaan of lijden slecht.
Je kunt als individu willen overleven (ego) of als mensheid, dat maakt daarin niets uit: dat is een collectief menselijk ego dan. Vechten voor onszelf maakt dat we onderling gaan strijden, vechten voor de mensheid maakt ieder individueel ego ook groter.
Als iedereen recht op leven heeft, ontkennen we evengoed dat doodgaan erbij hoort.
Dat is aan de medische wetenschap toch goed te zien: je mag als het ware niet gewoon doodgaan als je ziek bent. Alsof dat vanzelfsprekend is.
Terwijl, natuurlijkerwijs gesproken, ziekte toch een correctie is die aangeeft dat er iets goed mis is. Maar welk individu, welke groep zegt nou: OK, ik offer me op als jij blijft leven? Niemand toch! Ook Priyatin niet! Het is makkelijk praten over geen goed en slecht zolang het jouw overleven en veiligheid niet treft.

Dus heeft de mens, als enige soort de natuur ten eigen voordeel beheerst, denkend dat dat goed is, maar omdat dat niet echt kan, lopen de problemen tegelijkertijd op en ontlaadt zich dat periodiek in enorme epidemieën, oorlogen, hongersnoden.
Daarom is de mens zo dom! Hij denkt dat het geweldig is wat/ie kan, maar ziet de andere kant er niet van.
Alleen als de mens zijn nederige en tijdelijke plek in de natuur weer kan zien, uit de hysterie en de hoogmoed van deze tijd kan stappen waarin de mens helemaal centraal staat, kan je toch pas weer iets van de werkelijke werkelijkheid voelen. Ja Rafie, die Marcus Aurelius zegt daar wat moois.

Bv. onze Westerse welvaart, zeg maar decadentie, is verkregen door het uitzuigen van de rest van de wereld… en dat is niet een verhaaltje uit de gouden eeuw, nee dat is nu ook zo.
En toch kan het niet anders! Plak daar maar eens een label op van niet goed of slecht… in menselijke termen is dat slecht en egoistisch. Maar anders hadden wij niet overleeft, waren we niet zo rijk geweest en hadden we dus niet in onwetendheid abstract zitten discussieren over goed en slecht, zonder dat iemand zich beseft dat slecht ook echt slecht is voor ons, het gaat immers over doodgaan, over angst. Daar is geen keus in.
Dan heb je natuurlijk die mensen die het slechte weten te overwinnen door zichzelf een leven zonder lichaam na de dood te denken. Wel een troostrijke oplossing, ware het niet dat het de mens ook weer van zichzelf vervreemdt, lichaam en geest zijn één tenslotte.
Hoe dan ook, in deze tijd zál en moet het positief worden gekeerd, nietwaar? De harde waarheid is wel iets anders!

Sorry voor zo´n lang stuk. Zoals ik al eerder schreef, het is misschien ook alleen om mijn eigen denken actief te houden en naar het volgende te gaan. En wie weet wie nog iets aan mijn afval heeft.
Ik vond dit hierboven een leuke discussie waar veel in voorbijkomt.

Liefs, Priya

allen een gezegend nieuw jaar! liefs, priya

de ultieme Magie is mijns inziens ‘God’. Het staat boven goed en kwaad is rechtvaardigheid Zelve. Wij mensen, zijn geneigd, met ons ‘gezonde verstand’ waar we mee zijn begiftigd, te oordelen. Want wat is goed, wat is kwaad? Wie speelt er voor rechter, is dat niet het (beperkte) denkvermogen van de mens ? Op het menselijk niveau hebben we oordeel nodig om orde te handhaven in de maatschappij en in de wereld om chaos te vermijden. we dienen ons aan wetten en regels te houden , en doen we dat niet , dan staan er sancties op. In het groot is het net zo, mijns inziens. Maar… hebben wij totale visie van het Grotere, dat wat ik God noem? Kunnen wij in Zijn Naam oordelen? Ik denk van niet. Ik ben van mening dat alles gaat zoals bedoeld door God, in Zijn Plan geschiedt alles zoals het zich voordoet. Inclusief wat wij wandaden noemen, inclusief dat wat wij als slecht bestempelen. Wij hebben maar beperkt zicht op het Geheel. En daar denken wij dan een oordeel op te kunnen baseren. Maar ook dat past weer binnen het geheel, dus ik zie het hele goed vs kwaad probleem niet.

Tuurlijk, onderscheid is een steen op het pad naar waarheid van Zelf kennis.. Wie goed doet, goed ontmoet, doe een ander niet aan wat u zelve niet wilt dat u geschiedt enz. want zo is de wet van karma.. we leren gauw genoeg van onze egoistische (‘zwarte’) handelingen. Vooral de pijn van dat egoisme af scheidt en af snijdt. Geen blijvend geluk kan zijn, en zelfs (zelf)destructief is. Die ervaring en die les zie ik niet anders dan een fase op het pad. Maar of het nou goed of slecht is om te leren door ervaring? Ook al is die ‘zwart’.. ??? Uiteindelijk is het Een.

Is het hele leven niet magisch? Is het niet zo dat er een supra intelligente kracht in en door ons werkt, die we met ons beperkt denkvermogen niet kunnen bevatten, die alles maakt tot wat het is, van moment tot moment? In mijn beleving is het een groot wonder dat ik besta. Elke dag weer. Ik noem dat wonder God uit gebrek aan een passendere benaming. GO(e)D.

We doen wat we doen en we leren ervan. Of het ‘goede ‘ dingen of slechte dingen zijn, de ervaring telt. En waar staan wij dan, met onze oordelen, over goed en kwaad ? Kunnen wij werkelijk zuiver oordelen? Kunnen wij werkelijk bevatten wat die Supra intelligentie wel of niet behoort te doen (via ons mensenrijk) ? Wat voor de een goed is kan voor een ander kwaad zijn. De twee kanten van dezelfde medaille. Maar Wie is de wezenlijke Doener in het Geheel?
Wie omvat alles, het goede en het kwade. Is dat niet dat, wat sommigen kennen als ‘God; , sommige anderen als het Zelf. God is Magie zelve. En ondertussen doe ik wat ik doe, zonder me te te bekommeren of het ‘goed’ of ‘kwaad’ is, maar wel volgens mijn hart, waardoor in mijn beleving de liefde uit het Hart van God stroomt. Niet mijn wil, maar Uw Wil geschiede..

Dank voor het lezen, ik hoop dat je het leuk vond.

Namaste

Dat aspect van keus maakt dat ik de mens beschouw als een wezen dat goed of slecht kan zijn. Een kraai is gewoon een kraai – intelligent beest misschien, maar daar houdt het mee op.

Elke magie is, in Blavatsky’s termen, een gebruik van natuurwetten. Goede magie is gebruik ten goede, zwarte magie egoïstisch.

De natuur is, lijkt me, neutraal. Als de bliksem in slaat, is dat niet een moreel oordeel, maar een feit. De dood hoort bij het leven. De mens is het enige schepsel dat bewust genoeg is om de natuurwetten te misbruiken – dus om de term zwarte magie ook voor de natuur te gebruiken werkt niet echt, vind ik.