Reacties op: Spirituele evolutie, cycli, 2012 en wijsheid

Door: Lucas

Lucas — Sat, 16 Jan 2010 10:45:43 +0000

Ben wat laat met mij commentaar en vragen. Bleef echter door tijdgebrek lang liggen.
Ik heb me al langer afgevraagd waarom de Theosofie zoveel belang hecht aan de zogenaamde Meesters van Wijsheid. De redenering in het artikel kan ik niet volgen, ook de redenering dat, als de wered ‘verder’ zou zijn dit dan automatisch ‘beter’ zou zijn. Mijn idee is dat de val van de mensheid uit ‘het paradijs’ zich nog steeds doorzet en dat ‘verder’ dus ‘slechter’ zou inhouden. Toekomst en verleden zijn overigens onderdelen van de grote illusie.
Maar terug naar de Meesters. Het is niet “God”, maar het zijn blijkbaar ‘goden’ of gewone mensen. Als het om gewone mensen gaat dan heb ik mijn bedenkingen. Gewone mensen leven in hun illusie, hebben daarom eigen belangen. Zijn het ‘goden’, dan heb ik nog meer bedenkingen, zeker als ze ‘Meesters’ genoemd worden en zich met allerlei benulligheden bezighouden.
Praten over arbeidersklasse etc. heeft niets met spiritualiteit van doen, vind ik. En wat de kalender van de maya’s betreft. Ik kan me daar ook niet druk over maken. wat ik echter wél gehoord of gelezen heb is dat de maya’s hun kalender niet op een bepaald ogenblijk begonnen zijn, maar een ‘nulpunt’ in de toekomst uitgekozen hebben, waaruit ze dan zijn gaan terugrekenen. Het feit dat we dus binnenkort dat ‘nulpunt’ bereiken zou dus geen toeval zijn, maar een bewuste keuze van de Maya’s.
hartelijke groeten aan iedereen!

Door: Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl

Katinka Hesselink - Overpeinzende.nl — Wed, 09 Dec 2009 11:00:46 +0000

Mooi gezegd Rafie

Door: rafie

rafie — Tue, 08 Dec 2009 17:04:56 +0000

Katinka; eigenlijk zou je ivm dit onderwerp een onderscheid moeten maken tussen het akasha (wat er in het wereldgebeuren plaatsvind) en de vooruitgang van de ziel van een ieder van ons. spirituele evolutie ivm het wereldgebeuren zal niet makkelijk gaan, er blijven altijd goede en slechte mensen en dingen die we als collectief moeten leren, anderzijds kan je als fysiek bestaande ziel ook elke keer een nieuwe cyclus ingaan en onderaan de ladder van de evolutie weer opnieuw beginnen als je ziel opnieuw in de stof indaalt. Het doet me een beetje denken aan die ene lijn uit het 2de hexagram van de itjing, die aanduid dat er niets zo ontvankelijk is als één te worden met de natuur, confusius merkt daarbij op, wat heeft de natuur nodig te denken of te zorgen…? Het enige wat er eigenlijk bestaat zijn de elementen en wij als mens zijn daar een speelbal van, want wij zijn opgebouwd uit ether,vuur,metaal,aarde en lucht(hout). Het idee van de meeste religies is een beetje dat God iets of iemand is die niet afhankelijk is van de elementen, God is niet te ontwikkelen of onderhevig aan evolutie, (tenminste voor de mens)Het gaat de mens ook niet aan zich daarmee bezig te houden, het enige wat de mens moet doen is goed voor de elementen zorgen en schade vermijden, veel meer is er voorlopig voor de mens niet mogelijk, toch heeft ons leven als individu wel degelijk zin, je helpt als het goed is het leven om je heen met zichzelf te ontwikkelen. Als laatste komt dit tot uiting in de stof en de materie en van daar uit ontwikkeld dit zich als een cyclus steeds verder door. Als mensen de elementen volledig zouden begrijpen dan zouden wij praktisch bijna machtiger zijn dan God zelf, (de mens heeft bezit genomen van de boom van de kennis) het gaat echter niet om even machtig te zijn als dat God is maar meer om de liefde voor het leven te behouden en dat laatste zal de mens echt nodig hebben om te leren. Eigenlijk kan je je afvragen of machines lief zijn? iig is de mens dat niet altijd en daarmee staat hij op de spirituele ladder nog niet echt hoog.

Door: Rita

Rita — Mon, 07 Dec 2009 10:11:41 +0000

Graag gedaan Merel, jij ook alle succes.

Door: Merel

Merel — Mon, 07 Dec 2009 10:01:17 +0000

Nee Rita.
Ten eerste ben ik niet (meer) op die manier een buitenstaander.
Ik heb vroeger wel ontdekt waarom ik me anders voelde, in dat gevoel was ik natuurlijk niet de enige. Integendeel, die vervreemding is een groot hedendaags probleem en een grote drijfveer om te zoeken.
Maar ik ontdekte dat ik hetzelfde was als ieder ander, en dat was een kwestie van verloren (zelf)vertrouwen hervinden. Een groot ding, wat maar even mogelijk was. Toen zag ik hoe mijn denken, of emoties, van alles eronder hield, en hoe iedereen hetzelfde deed: dat zoeken, wat je kwijt bent, dat doet iedereen in het leven, zonder te weten wat je kwijt bent. Waardoor we niet kunnen leven in het nu, wat dus weer een hype is, dat je dat moet kunnen.

Wat je kwijt bent is ten diepste dat vertrouwen, die overgave aan het leven: je fijn en beroerd kunnen voelen, zonder iets weg te duwen. Het leven is vreugde en verdriet, ups en downs, geboren worden en doodgaan, voorspoed en ellende. Maar dat is nu haast verboden om te zeggen, alleen daarom ben ik nu weer een buitenstaander. Iedereen wil zich alleen fijn voelen en is zo god geworden van zijn eigen wereldje, want mens is men ook al niet meer.
Dankjewel Rita en succes ermee.

Door: Rita

Rita — Sun, 06 Dec 2009 19:29:08 +0000

In de loop der jaren ben ik al van heel wat dingen die mij hinderden afgekomen. Ook zonder dat ik precies wist hoe ik er aan gekomen was. Eigenlijk is het alleen maar noodzakelijk dat je je realiseert dat er iets is en wat precies dat ‘iets’ is, dat is minder van belang.
Zo heb ik ook de weg afgelegd van buitenstaander naar niet-buitenstaander. Niet omdat ik helemaal precies wist wat de oorzaak was van dat ‘buitenstaander zijn’, maar wel omdat ik dat wat het veroorzaakte kon helen in mijzelf.

Ik vind het jammer als iemand zich alleen met het negatieve kan bezighouden. Dat wat je aandacht geeft groeit, dus als angst je drijfveer is zal die angst alleen maar groter worden…

Onder dat ‘wat niet fijn is’ zit weer een volgende laag die wél ‘fijn’ is. Jouw ervaring is dat wat het is, jouw ervaring. Mijn ervaring is anders. En zo heeft ieder zijn of haar eigen ervaring. Iedere ervaring is juist. Geen enkele ervaring is meer juist dan de andere.

Evalueren doe je maar gedeeltelijk met je denken, als je tenminste je denken los kunt laten. Denken is alleen van belang als je iets met anderen wilt delen, want daar heb je over het algemeen woorden voor nodig.

Ik bedoel álle identificaties, zelfs de identificatie met het ‘mens’ zijn. Om te weten wie je echt bent, moet je zelfs die identificatie loslaten.

Door: Merel

Merel — Sun, 06 Dec 2009 17:18:48 +0000

Ja, dat sust je in slaap.

Ik probeer meer aspecten te laten zien, meerdere kanten op te kijken.
Het plaatje is groot.

Om iets te snappen moet je weten hoe het is ontstaan, in elkaar zit, of niet dan? Hoe kan je ergens van af komen als je niet weet wat het is?
Je kunt hoe dan ook jezelf niet doorgronden, omdat je dat met je denken moet doen en dat denken is deel van het probleem. Ook wat je voelt evalueer je met je denken.
Van datgene af willen komen wat jou verhindert te zien vind ik een mooi streven, eigenlijk wil je dus zien, maar mijn ervaring is wel dat wat er uiteindelijk te zien is helemaal niet fijn is.
Je denken maakt overal iets van, (voor een groot deel is dat aangeleerd, geconditioneerd denken en kakelen we zon beetje hetzelfde), dat verhindert je te zien, plus natuurlijk dat er zoveel te zien is dat je door de bomen het bos niet meer ziet en de relatie tussen dat alles niet snapt.
Het denken stuurt je in de richting van doen wat je denkt dat goed voor jou is, wat prettig voor je is, en dat maakt dat je veel over het hoofd ziet, gewoon overslaat, gewoon niet ziet. Dat hoort bij overleven natuurlijk, en dat doen wij in toenemende mate gezien de complexiteit en alle narigheid.
Daarbij komt dat het denken alles indeelt in goed en slecht, ook iets wat in de natuur niet voorkomt, een illusie is. Maar dat is ook een heel interessant onderwerp.

Je moet een heel open mind moet hebben om dingen te overwegen die misschien niet prettig voelen, of onwaarschijnlijk lijken, of je wil resultaat hebben, of anderszins maakt het emoties los.

Wie ik ben zonder al mijn identificaties? Welke identificaties? Bedoel je de rollen die je vervult, of wat andere van je denken, of wat je wil zijn? Nee, dat is inderdaad deel van een open mind, je kan je niet aan dingen op gaan hangen wil je de dingen zien zoals ze zijn.

Door: Rita

Rita — Sat, 05 Dec 2009 15:52:30 +0000

Mijn kerklidmaatschap heb ik in het grijze verleden al opgezegd en mijn baas houdt mij niet arm, maar beloont mij naar behoren. En het werk is ook nog leuk…. kortom … ik spreek vanuit een heel vervelende situatie – eentje die je in slaap sust, toch??

Jouw doel is om iets duidelijk te maken Merel, dat probeer ik ook. Alleen kijken we op verschillende manieren en leggen we onze focus op verschillende aspecten.

Voor mij is het ook meer de vraag hoe ik afkom van datgene wat mij verhindert te zien wie ik ben, dan hoe ik er aangekomen ben. Aan het eerste kan ik werken (in zekere zin), het tweede is een gegeven.

Overigens heb ik geen antwoord gekregen op de vraag : wie ben je zonder al je identificaties?

Door: Merel

Merel — Sat, 05 Dec 2009 14:45:46 +0000

Het is nog net als vroeger:
de kerk houdt ze dom
en de baas houdt ze arm.
Alleen nu worden we door rijkdom gebonden in plaats van door armoede, en de kerk is vervangen door het spirituele.
Mijn enige doel is duidelijk maken wat er werkelijk speelt, hoe het is en waarom het is.
Dat zegt niets over wat je zou moeten doen.

De vraag is dan meer Rita, hoe kom ik aan al die kenmerken en eigenschappen die mij verhinderen te zien wie ik ben, of, laten we zeggen, die mij dwingen me af te vragen wie ik ben in plaats van dat ik gewoon leef zoals al het andere leven? in het NU dus?
Ik ben de zoveelste mens in een lange lijn, en verder… en kat is een kat en een hond is een hond en een mens is een aap, haha, een mens. Een mens is een zoogdier met een uitgegroeide hersenpan.
Hij denkt. Thats all. Dat is het hele mysterie. Meer niet.
Daar is alles uit voortgekomen.

Door: Rita

Rita — Sat, 05 Dec 2009 12:58:57 +0000

Alles wat ik heb is mijn ervaring. Mijn ervaring, niet mijn denken, zegt me dat ik niet mijn lichaam ben. Natuurlijk voelt het lichaam, het is geen robot! Natuurlijk is mijn ervaring beïnvloed door mijn denken dat weer beïnvloed wordt door mijn DNA en verandert mijn DNA ook gedurende mijn leven.

Kan ik de ego’s van anderen veranderen? Nee. Wat moet ik doen tegen die zieke ego’s van wereldleiders, Merel? Verandert daar iets aan als ik me daar druk over maak?

Het is juist de troep in mezelf die mij drijft Merel, om te zoeken naar wat er onder die troep zit. Als je al je eigenschappen en kenmerken even buiten beschouwing laat – wie ben jij dan?

Rafie ik vind het knap dat je het NU kunt vasthouden, ik kan dat niet.

Of mijn bestaan meer inhoud krijgt doordat ik mezelf in alle opzichten beter leer kennen, dat is niet mijn doel. Mijn doel is om zonder weerstanden (niet zonder ego!) te leven. Ik geloof niet in een leven zonder ego. Je zult altijd je ego nodig hebben om te (over)leven als mens. Het is alleen zaak er voor te zorgen dat je ego niet de baas is.
En dat kan….