Ik heb de Theosophical Classics CD er eens op nagezocht.

Trots wordt positief gebruikt in de Mahatma Letters – als het gaat om trots op eigen land – India wel te verstaan – Goed om je eigen land te willen verbeteren. Lijkt op wat tegenwoordig zo vaak herhaald wordt: dat het goed is om zelfvertrouwen te hebben. (M.L. 131)

Maar over het geheel genomen spreekt Blavatsky negatief over trots. Zo zegt ze over de ware theosoof:
“moet een doorgewinterde altruïst worden, nooit over zichzelf nadenken en zijn eigen trots en ijdelheid vergeten door het goed van zijn medeschepselen in het oog te houden. (Sleutel tot de Theosofie, tweede deel over ‘exoteric and esoteric theosophy’)

En in De Stem van de Stilte zegt ze:
“Vermijd complimenten, oh leerling. Complimenten lijden tot misvattingen over jezelf. Uw lichaam is niet u zelf, uw Zelf heeft geen lichaam en noch complimenten noch kritiek kunnen het beïnvloeden.
Complimentjes aan jezelf, leerling, zijn als een hoge toren waarin de ijdele dwaas geklommen is. Daar zit hij in trotse eenzaamheid, niet gezien door iemand anders dan hemzelf.
Onechte kennis wordt door wijzen genegeerd, en verwaait met de wind van de Goede Wet. Haar wiel draait voor allen, de nederige en de trotse. De ‘leer van het oog’ is voor de massa, de ‘leer van het hart’ voor de uitverkorenen. De eersten herhalen trots ‘zie, ik weet’ de laatsten, die in nederigheid verzameld hebben, zeggen zacht, ‘zo heb ik gehoord’. (Stem van de Stilte, vers 117-119, The Two Paths – mijn nogal vrije vertaling)