In verwaterde vorm is de astrologie nu weer ìn. Men zegt nu: ik geloof niet dat ik bepaalt wordt door de sterren, maar dat is een gevolg van alleen nog rechtlijnig, of zelfs alleen nog als een vast beeld, en individueel kunnen denken, de sterren zien als oorzaak en het eigen gedrag als gevolg. Of men gelooft er wel in en gaat ermee aan de gang voor eigen gebruik, haha weer als god van zijn eigen wereldje, alsof de sterren er voor jou zijn in plaats van dat jij bestaat dankzij…

Wat er op de aarde, bv. een mens, ontstaat, bij een bepaalde sterrenstand is identiek aan de energie van dat moment in de sterrenhemel, en zo is de mens een produkt daarvan. Wat je in het groot in het universum ziet, zet zich door tot in de kleinste details, bv. dus bij die ene persoon die dan geboren wordt.
Op de een of andere manier moeten ze in de Oudheid (ver voor de griekse tijd, die nu oudheid wordt genoemd en die wij zien als onze bakermat) hebben geweten hoe die kosmische energieen in de mens vormkrijgen, wat voor een mens (en mensheid) je daardoor krijgt.
Die griekse goden met al hun emoties zijn een mooi voorbeeld van de ontwikkeling van de mensheid: het begin van het steeds emotioneler en rechtlijniger worden van het denken?

Maar ik dwaal af van het onderwerp. Zou het door de hele geschiedenis van de mensheid heen, al zo zijn geweest, dat de gepopulariseerde versie van de waarheid alle dingen weglaat die onwelgevallig zijn voor de mens? Je kunt je macht natuurlijk niet vestigen als je dingen zegt die mensen niet leuk vinden.
Als je zegt dat je de omstandigheden wel kan verbeteren, dat je een (machtige) cultuur kunt vestigen maar dat dat wel tot gevolg heeft dat je tegen de natuur ingaat, en dat de spanningen zich dus zullen ophopen en je dat ook doorgeeft aan je kinderen, en dat dat op den duur wel tot oorlog en ziektes gaat leiden, zullen ze je dan nog steunen?
Nee, je kan beter een beetje vaag babbelen over een Karma die niemand begrijpt en die door God wordt gestuurd, en dat je je dus goed moet gedragen… Zo hou je rust in de tent tot… het misgaat.

Als het idee dat het goed doorstaan van ellende een vorm is van karmische reiniging, mensen een beetje steunt in hun moeilijke leven, heb ik daar geen problemen mee.

Kortom: Ja, trots ligt op de loer, dat is altijd zo, ook bij spiritualiteit. Ja, bewustzijn van je eigen lichaam en wat je kunt doen om het beter te maken is essentieel. Maar niet alles is daarmee op te lossen, om fysieke en karmische redenen. Dat is zoals het is.